Główne wnioski Dotąd nie odnotowano występowania Brenneria salicis i nie obserwowano objawów bakteriozy na wierzbach w Polsce. Ze względu na endofityczne występowanie bakterii, można uznać, że nie stwarza ona poważnego zagrożenia, nawet w przypadku wejścia i zasiedlenia przez nowe szczepy, choć warunki klimatyczne i obecność roślin gospodarzy na terenie Polski sprzyjają zadomowieniu. Jednoczesne wystąpienie wysokiej koncentracji bakterii Brenneria salicis w tkance drzew i nieznanych dotąd czynników środowiskowych sprzyjających chorobie spowoduje wystąpienie objawów i tym samym straty głownie w starszych drzewostanach, z mniejszym prawdopodobieństwem w uprawach szkółkarskich i plantacjach wierzby energetycznej. Środki fitosanitarne powinny być podjęte tylko dla objawowo porażonych drzew. Jeżeli na obszarze PRA stwierdzona zostanie porażona objawowo roślina, powinna ona zostać jak najszybciej usunięta w miarę możliwości razem z korzeniami i zutylizowana np. poprzez spalenie. Jeżeli drzewo lub krzew rośnie w skupisku, sąsiadujące bezpośrednio z porażoną rośliną inne okazy wierzb również powinny być usunięte ze względu na możliwość przeniesienia bakterii przez dotykające się liście. Powinno się unikać nowych nasadzeń w miejscach gdzie rosły objawowo porażone rośliny. W pozostałych krajach EPPO, gdzie wykrywano B. salicis choroba nie stanowi obecnie poważnego zagrożenia.