Cherry necrotic rusty mottle poraża różne gatunki drzew owocowych (wisnie, czereśnie, śliwki, brzoskwinie i morele) głównie w krajach azjatyckich. W Europie występuje sporadycznie, w tym w Polsce po raz pierwszy został stwierdzony przez Komorowską i wsp. (2014), i jak dotąd nie pojawiły się kolejne doniesienia dotyczące jego występowania i rozprzestrzeniania na terenie naszego kraju. Wirus przenosi się głównie z zainfekowanym materiałem do szczepienia (podkładki, zrazy, oczka), a potencjalne wektory wirusa: mszyce: Astegopteryx bambusae i Tinocalloides montanus oraz pluskwiaki z rodziny szydlakowatych: Bambusiphaga sp, nie występują na obszarze PRA, ani w krajach ościennych. W Polsce w warunkach polowych uprawiane są wszystkie rośliny żywicielskie dla tego patogena. Po przedostaniu się (z importowanym materiałem do szczepienia) może spowodować szkody w uprawach. Jednakże z uwagi na fakt, że wirus nie przenosi się mechanicznie oraz brak obecności odpowiednich wektorów, jego rozprzestrzenienie powinno ograniczyć się jedynie do pierwotnych źródeł infekcji. Z tego względu wirus nie powinien spowodować rozległych strat w jakości i ilości plonu drzew owocowych na terenie naszego kraju. Ochrona roślin przed wirusami polega na systematycznej kontroli materiału rozmnożeniowego importowanego i rozprzestrzenianego w Polsce, oraz na likwidowaniu zainfekowanych roślin. Na obszarach, w których wirus już wystąpił, ważne jest systematyczne badanie oraz kontrolowanie plantacji. Pozwoli to na wczesne wykrycie choroby i przeciwdziałanie potencjalnym szkodom.